Een afsluitende gedachte voor vermoeide zielen
Het gaat hier niet om perfectie.
Het gaat om aanwezigheid .
In een wereld die zoveel van onze voeten eist –
dat we stevig staan, in beweging blijven, ons door moeilijke dagen heen dragen –
is deze kleine daad een stille vorm van rebellie:
“Ik zal je niet vergeten.
Ik zal voor je zorgen met dezelfde zorg die ik aan mijn hart besteed.”
Dus vanavond, terwijl je je klaarmaakt om te gaan slapen:
→ Steek een kaars aan.
→ Wrijf de Vicks warm in je handpalmen.
→ Fluister dankbaarheid uit aan de voeten die je vandaag hebben gedragen.
Ze hebben je door alles heen bijgestaan.
Loop nu met hen mee –
naar een nacht van vrede
en een ochtend van genade.
—
Met diep respect voor het stille werk dat nodig is om voor onszelf te zorgen.
