« Hij lijdt tenminste niet meer. »
Het is waarschijnlijk een van de meest gehoorde – en meest gevoelige – zinnen. Zelfs als het bedoeld is als geruststelling, kan het worden opgevat als een ontkenning van het huidige verdriet. Voor nabestaanden gaat het niet om het leed uit het verleden, maar om de afwezigheid in het heden.
De beste optie is een eenvoudige en oprechte zin, zoals « Ik denk heel veel aan je » of « Ik ben er voor je als je me nodig hebt. »
« Alles gebeurt met een reden. »
Dit idee klinkt misschien geruststellend op papier, maar in een moment van verdriet kan het misverstanden of woede oproepen. Het wekt soms de indruk dat het verdriet onmiddellijk geaccepteerd moet worden, zonder discussie of emotie.
De voorkeursoptie is: « Ik heb er geen woorden voor, maar ik sta aan je zijde. »
« Ik weet hoe je je voelt. »
Ook al heb je zelf een moeilijke situatie meegemaakt, elke relatie is uniek, en daarmee ook elk gevoel. Het vergelijken van ervaringen, zelfs onbewust, kan de indruk wekken dat de pijn van de ander op een schaal wordt geplaatst.
De beste aanpak is om te luisteren, te knikken, de ander in zijn of haar eigen tempo te laten uitpraten… of gewoonweg te zwijgen.
« Je moet sterk zijn. »
Deze zin, vaak teder uitgesproken, kan desondanks een zware last zijn. Hij impliceert dat er een ‘juiste’ manier is om deze momenten te beleven, en dat het tonen van je emoties een teken van zwakte is.
Veelgebruikte zinnen zijn: « Je hebt het recht om alles te voelen wat je voelt » of « Huilen is normaal. »
