-
De voorwaardelijke
Knuffels, lieve woordjes en complimenten verdwenen als sneeuw voor de zon zodra je hen « teleurstelde ». Liefde voelde als een beloning die je óf won óf verloor. Als volwassene kan dit leiden tot relaties waarin je te veel accepteert, uit angst om in de steek gelaten te worden, of juist wegrent zodra iemand te dichtbij komt.
-
Je hebt een heel kritisch innerlijk stemmetje.
Herhaalde opmerkingen veranderen uiteindelijk in een innerlijk gefluister: « Je bent nutteloos, » « Je overdrijft, » « Je dramatiseert. » Zelfs ver van je moeder kan deze stem je blijven veroordelen. Maar het bent niet wie je bent: het weerspiegelt een oude conditionering, die geleidelijk aan vervangen kan worden door een zachtere, realistischere stem, een vorm van innerlijke vriendelijkheid .
Als je jezelf in deze regels herkent, nee, dan ben je noch fragiel, noch « te gevoelig »: je geeft simpelweg woorden aan wat je hebt meegemaakt, en dat is op zich al een enorm bewijs van kracht.
