8. Je was een teleurstelling
Je kon nooit ontspannen. Of het nu ging om je werk, je mening of je relaties – er was altijd wel een opmerking, een sneer, een opgetrokken wenkbrauw. Je liep als op een slappe koord en probeerde niet teleur te stellen. Zelfs nu nog merk je misschien dat je je schrap zet voor kritiek voordat je een keuze maakt, omdat die stem – haar stem – nog steeds in je hoofd echoot.
