Ik zat daar, klein maar vastberaden, in mijn kostuum dat nét iets te strak zat, en mijn oranje stropdas een beetje scheef. Mijn handen rustten op het aanrecht, net groot genoeg om te proberen de koekjesvormen vast te houden zonder dat alles omviel.
Mama keek me aan, een glimlach die tegelijk zacht en ondeugend was.
