We stellen ons intelligentie vaak voor als iets spectaculairs: cijfers, diploma’s, ingewikkelde woorden. Maar in het echte leven duikt het soms op waar we het het minst verwachten. Het kan zelfs verward worden met afwezigheid, terughoudendheid of een zekere excentriciteit. Wat als je, zonder het te beseffen, te maken hebt met (of zelf belichaamd bent door) een superieure intelligentie? Bepaalde alledaagse gedragingen, bevestigd door de psychologie, geven aanleiding tot bezorgdheid… maar je moet nog steeds weten hoe je ze kunt herkennen.
Superieure intelligentie begint met betekenis, niet met methode.
Veel mensen redeneren vanuit hun huidige vaardigheden: « Wat kan ik vandaag doen en hoe kan ik dat gebruiken? » Hoogbegaafde individuen werken echter vaak andersom. Ze beginnen met te definiëren wat ze werkelijk willen, en zoeken vervolgens naar de weg om dat te bereiken.
Deze manier van denken lijkt misschien ambitieus, zelfs onrealistisch, maar is bovenal zeer stimulerend. Door een hoog doel te stellen, worden de hersenen geactiveerd, leren ze en passen ze zich aan. Het is een beetje zoals een recept kiezen voordat je de ingrediënten koopt: je leert gaandeweg, in plaats van jezelf te beperken tot wat je al in huis hebt.
