Een jeukende nek zonder zichtbare uitslag is een ander symptoom dat in sommige gevallen in verband is gebracht met lymfoom, een type kanker die het lymfestelsel aantast. De nek bevat talrijke lymfeklieren die helpen bij het filteren van ziekteverwekkers en abnormale cellen. Wanneer lymfoom zich ontwikkelt, kunnen deze lymfeklieren vergroot, soms pijnloos. Men denkt dat aanhoudende jeuk ontstaat door ontstekingsstoffen die door het immuunsysteem worden vrijgegeven als reactie op abnormale lymfocytactiviteit. In tegenstelling tot oppervlakkige irritatie veroorzaakt door droogte van stof of huid, kan lymfoom-gerelateerde jeuk intens en intern aanvoelen. Het zal mogelijk niet verbeteren met moisturizers of antihistaminica. Andere bijbehorende symptomen kunnen onverklaarbaar gewichtsverlies, nachtelijk zweten dat kleding of beddengoed doorweekt raakt, langdurige vermoeidheid en pijnloze zwelling van lymfeklieren in de nek, oksels of lies. Hoewel deze tekenen geen kanker bevestigen, mag hun aanwezigheid naast chronische jeuk niet worden genegeerd. Naast de nek kan jeuk in de buik soms in verband worden gebracht met stofwisselingsproblemen zoals diabetes. Verhoogde bloedsuikerspiegels kunnen de bloedsomloop verstoren en kleine zenuwvezels beschadigen, vooral in de huid. Dit kan leiden tot droogheid, irritatie en neuropathische jeuk of tintelingen. Mensen met niet-gediagnosticeerde of slecht beheerste diabetes kunnen ook verhoogde dorst, frequent plassen, wazig zien of langzaam genezende wonden opmerken. Jeuk in de buik kan ook ontstaan door schimmelinfecties, waarvoor mensen met diabetes vatbaarder zijn vanwege hogere glucosewaarden in de weefsels. Het monitoren van de bloedsuikerspiegel en het aanpakken van de metabole gezondheid kan deze symptomen vaak verlichten. Ook hier is de context van belang: geïsoleerde jeuk is zelden alarmerend, maar in combinatie met systemische veranderingen kan het wijzen op de noodzaak van screening.
Jeuk in de onderbenen wordt vaak toegeschreven aan een droge huid, vooral in koudere klimaten of bij oudere volwassenen waarvan de huid minder natuurlijke oliën produceert. Aanhoudende jeuk in de onderste ledematen kan echter ook geassocieerd worden met circulatieproblemen of nierfunctie. Chronische nierziekte kan leiden tot een ophoping van afvalstoffen in het bloed, een aandoening die uremie wordt genoemd. Deze afvalproducten kunnen wijdverspreide jeuk veroorzaken, vaak als erger ‘s nachts en niet beperkt tot een uitslag. Patiënten met niergerelateerde pruritus kunnen ook zwelling in de enkels ervaren, veranderingen in het urineerpatroon, spierkrampen of aanhoudende vermoeidheid. Daarnaast kan slechte circulatie—vaak bij mensen met perifere arterieziekte—resulteren in droge, jeukende huid op de benen door verminderde zuurstof- en voedingsstoffentoevoer. Een ander zorgpunt is aanhoudende jeuk in de lies of genitale regio. Hoewel het vaak wordt veroorzaakt door schimmelinfecties of hygiënegerelateerde irritatie, kan aanhoudende jeuk in dit gebied soms in verband worden gebracht met huidkanker zoals de ziekte van Paget van de vulva of penis, hoewel dergelijke gevallen zeldzaam zijn. Waarschuwingssignalen die evaluatie verdienen zijn verdikte huid, verkleuring, bloedingen of laesies die niet genezen. Evenzo kan jeuk op de hoofdhuid die ondanks normale hygiëne en het ontbreken van roos aanhoudt, in zeldzame gevallen verband houden met bepaalde bloedkankers zoals polycythemia vera. Deze aandoening zorgt ervoor dat het lichaam te veel rode bloedcellen aanmaakt, wat leidt tot dikker bloed en een verhoogde histamineafgifte, wat hevige jeuk kan veroorzaken – vaak na warme douches.
