Je bent je tanden aan het poetsen en dan merk je het ineens: een klein, gebroken wit steentje diep in je keel. Of misschien heb je al langer last van een slechte adem die met poetsen niet verdwijnt. Je voelt misschien zelfs een constante kriebel of het gevoel dat er iets in je keel vastzit.
Wat u waarschijnlijk ervaart, zijn amandelstenen (medisch tonsillolieten of caseum genoemd) – onschadelijke maar hinderlijke verkalkte afzettingen die zich vormen in de plooien van uw amandelen. Hoewel ze zelden gevaarlijk zijn, kunnen ze uw dagelijkse comfort en zelfvertrouwen aantasten. Hieronder leest u wat u moet weten om ze te begrijpen, te beheersen en de impact ervan te minimaliseren.
Wat zijn amandelstenen precies?
Amandelstenen zijn kleine, verharde opeenhopingen die ontstaan wanneer:
→ Voedseldeeltjes raken vast in de spleetjes (crypten) van de amandelen.
→ Rond dit afvalmateriaal hopen zich bacteriën en dode cellen op.
→ De mineralen in het speeksel verkalken het mengsel geleidelijk tot stevige, kiezelachtige formaties.
Ze variëren doorgaans in grootte van een rijstkorrel tot een erwt en kunnen wit, geel of grijsachtig van kleur zijn. Hoewel ze zich diep in het keelweefsel vormen, zijn het geen infecties, maar simpelweg geconcentreerde deeltjes die in de loop der tijd zijn gestold.
Waarom ontstaan ze? Belangrijkste risicofactoren
