Thomas stond daar als bevroren, met zijn mond een beetje open.
Thomas verstijfde, zijn mond viel open. Even daarvoor had hij er nog zelfverzekerd uitgezien, maar nu was zijn blik verdwenen. Voor het eerst in jaren zag ik een flits van angst in de ogen van mijn man. « Elizabeth, verzin dit niet, » fluisterde hij met trillende stem. « Er zijn geen reserves. » Langzaam, met chirurgische precisie, trok … Lire plus