Pierces gezichtsuitdrukking veranderde. Hij opende het voorzichtig.
Binnenin bevonden zich een notarieel bekrachtigd codicil, een USB-stick en nog een verzegelde brief met de vermelding: ALLEEN OPENEN IN AANWEZIGHEID VAN MIJN ADVOCAAT.
Pierce bekeek de notariële akte. « Gedateerd zes maanden geleden. Er wordt verwezen naar een verzegelde trust. »
Mijn hart bonkte in mijn keel.
Hij las hardop voor: « Als de naam van mijn vrouw niet als begunstigde is vermeld, of als mijn ouders proberen haar te verwijderen, geef dan de bijgevoegde documenten vrij. »
Richards zelfvertrouwen wankelde. « Zo werkt het niet. »
Pierce stopte de USB-stick in zijn laptop.
Er verscheen een video.
Ethan, in uniform, zit onder tl-verlichting.
‘Als u dit ziet,’ begon hij kalm, ‘ik ben hier niet om ze tegen te houden.’
Ik hield mijn adem in.
“Claire is mijn vrouw. Als een testament haar niets nalaat, is het vervalst of onder dwang tot stand gekomen.”
Richard probeerde hem te onderbreken. Pierce bracht hem tot zwijgen.
Op het scherm hield Ethan documenten omhoog. « Dit is een update van mijn uitkering bij militair overlijden en mijn SGLI-uitkering. Claire is de primaire begunstigde. Ingediend en bevestigd. »
Marlene fluisterde: « Dat is niet waar. »
Ethan vervolgde met vastberaden stem: « Ik heb opgenomen hoe papa me onder druk zette om het te veranderen. »
Het geluid veranderde.
Richards onmiskenbare stem: « Geef het ons terug. Ze gaat weg zodra ze het heeft. Onderteken het. »
Marlene’s stem klonk vervolgens: « Doe het voor de familie. »
Het werd muisstil in de kamer.
