De tragische ondergang van de RMS Titanic op 15 april 1912 houdt de wereld meer dan een eeuw later nog steeds bezig.
Tijdens de eerste reis van Southampton naar New York sloeg het “onzinkbare” schip op een ijsberg, waardoor meer dan 1.500 passagiers en bemanningsleden omkwamen.
Ondanks het catastrofale verlies aan mensenlevens, is er één verontrustend mysterie blijven bestaan – waarom werden er zo weinig lichamen uit het wrak geborgen, terwijl er meer dan 1.500 mensen omkwamen?
De ontdekking van het wrak van de Titanic
Na tientallen jaren zoeken werd het wrak van de Titanic op 1 september 1985 ontdekt, meer dan 12.000 voet onder de Atlantische Oceaan.
Na tientallen jaren van speculatie en pogingen om het te vinden, slaagde een expeditie er eindelijk in om de locatie op de duizelingwekkende diepte bloot te leggen.
Het lijkt misschien vreemd dat het zo lang duurde om het wrak te vinden, maar het probleem was niet dat de locatie volledig onbekend was – het ging er meer om de exacte rustplaats vast te stellen.
Diepzeeverkenner Robert Ballard deed er acht dagen over om de R.M.S. Titanic te vinden, ongeveer 400 mijl uit de kust van Newfoundland, Canada. Hij kon het wrak lokaliseren met behulp van zijn methode om brokstukken te volgen – een techniek die hij voor het eerst gebruikte bij het ontdekken van de Scorpion, een nucleaire onderzeeër die in 1968 zonk.
Ballard heeft eerder gesproken over het moment dat hij het oude oceaanstomer zag liggen op de oceaanbodem.
“We beloofden om nooit iets van dat schip mee te nemen en om het met groot respect te behandelen,” vertelde hij CBS News.
Maar sindsdien hebben expeditieteams honderden artefacten geborgen, die ons een blik in het verleden gunnen – meubelstukken, serviesgoed en persoonlijke bezittingen van degenen die het schip nooit hebben verlaten. Het werd echter duidelijk hoe slecht sommige artefacten bewaard waren gebleven toen in 1987 de eerste grote expeditie begon om voorwerpen van de Titanic terug te vinden.
