Hij spint, kruipt tegen je aan, sluit zijn ogen terwijl je hem aait… en dan plotseling, zonder enige waarschuwing, bijt hij je. Op dat moment ben je verbijsterd. Je voelt je gekwetst, onbegrepen, bijna verraden. Hoe kan dit kleine beestje waar je zo dol op bent, van zo tederheid ineens zo’n abrupte beweging maken? Wat als deze beet geen aanval was, maar een onhandige boodschap die te maken had met het gedrag van de kat?
Wanneer bijten geen agressie is
In tegenstelling tot wat veel mensen denken, bijt een kat bijna nooit « zonder reden ». Bij katten is bijten zelden een teken van kwaadaardigheid. Het duidt meestal op een communicatiestoring. Voordat een kat tot bijten overgaat, heeft hij of zij over het algemeen al geprobeerd zich op zijn of haar eigen manier uit te drukken.
Draaiende oren, een kwispelende staart, een wijd opengesperde blik, gespannen spieren: deze signalen zijn subtiel en worden gemakkelijk over het hoofd gezien. Wanneer deze waarschuwingen worden genegeerd, is bijten de duidelijkste en snelste manier om « stop » te zeggen.
De beruchte beet tijdens het aaien.
Dit is de meest voorkomende situatie en tevens de meest verkeerd geïnterpreteerde. Alles lijkt in orde: de kat spint, blijft stilzitten en lijkt ontspannen. Dan, in een fractie van een seconde, bijt hij en rent weg. Deze reactie wordt vaak in verband gebracht met sensorische overbelasting.
Voor sommige katten wordt herhaaldelijk aaien, vooral op de rug of flanken, al snel te stimulerend. Wat eerst prettig was, wordt dan onprettig. Spinnen is, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, niet altijd een teken van volledig genot: het kan de kat ook helpen om interne spanning te beheersen.
