‘Maar blijkbaar financierde ik gewoon zijn nieuwe leven met iemand anders,’ vervolgde ik.

Vanessa sloeg haar armen over elkaar en zei dat ik misschien een betere echtgenote had moeten zijn. Jonathan keek geschokt, maar ik zei hem dat hij haar moest laten uitpraten.

Ze hield vol dat hij iemand verdiende die spannender was. Ik knikte langzaam.

‘Dat is terecht,’ zei ik, terwijl ik opstond.

‘Nu is hij vrij om dat spannende leven na te streven,’ voegde ik er kalm aan toe.

Jonathan keek even hoopvol, totdat ik klaar was. « Maar niet in mijn gezelschap, » zei ik.

Zijn gezicht verstijfde toen de verwarring terugkeerde. Ik schoof hem nog een laatste envelop toe.

‘Dit is een mededeling van het bestuur,’ legde ik uit.

Hij hield vol dat er geen bord was, maar ik corrigeerde hem. « Nu wel. »

Binnenin zat een officiële ontslagbrief. « Als meerderheidsaandeelhouder heb ik vanmiddag een spoedvergadering gehouden, » zei ik.

Jonathan las het met trillende handen. ‘Je hebt me ontslagen,’ fluisterde hij.

Ik knikte.

Patricia beschuldigde me ervan mijn eigen man kapot te maken. Ik keek haar kalm aan.

‘Hij heeft zichzelf te gronde gericht,’ zei ik.

Vanessa deinsde achteruit alsof ze hem niet meer herkende. Ze herinnerde hem eraan dat hij haar had verteld dat hij de CEO was.

Hij zei niets, omdat hij niets meer was.

Ik pakte de fles champagne die ik had meegenomen om het te vieren. Ik liep naar de deur en bleef even staan.

‘Jonathan,’ zei ik zachtjes.

Hij keek op, volledig gebroken.

‘Gefeliciteerd,’ voegde ik eraan toe.

‘Waarom?’, vroeg hij zwakjes.

Ik gaf hem een ​​kleine, veelbetekenende glimlach. « Vandaag is echt het begin van een nieuw leven, » zei ik.

Toen opende ik de deur.

‘Maar helaas is het niet van jou,’ besloot ik, terwijl ik naar buiten stapte.

Ik verliet het huis dat nu wettelijk van mij was en liet alles achter wat er niet meer toe deed.