Toen ik die beruchte lade opende, verwachtte ik geborduurde zakdoeken of een paar vergeten sieraden te vinden. In plaats daarvan ontdekte ik zo’n dertig plastic voorwerpen in onwaarschijnlijke vormen, licht vergeeld door de tijd. Vreemde rondingen, verschillende afmetingen en bovenal een aanhoudend gevoel: deze voorwerpen hadden een belangrijke functie gehad. Maar welke? Op het eerste gezicht noch decoratief, noch echt praktisch, leken ze uit een andere tijd te komen… totdat de waarheid eindelijk tot me doordrong.
Wanneer een lade meer verbergt dan je op het eerste gezicht ziet.
Net als vele anderen dacht ik aanvankelijk dat het gewoon nutteloze snuisterijen waren, misschien verouderde accessoires of vergeten oude voorwerpen. Ik heb zelfs navraag gedaan, maar zonder succes. Niemand herkende deze mysterieuze spullen. Pas toen ik de inhoud van de lade aan mijn moeder liet zien, viel alles op zijn plaats.
Haar glimlach sprak boekdelen. Voor haar bestond er geen twijfel: deze voorwerpen maakten deel uit van een essentieel, bijna heilig, schoonheidsritueel voor een hele generatie vrouwen.
