Na de ceremonie kwam Marcus langzaam op me af.

‘Waarom heb je ons dat niet verteld?’

Ik heb erover nagedacht.

“Want elke keer dat ik probeerde over mijn werk te praten… veranderde iemand het onderwerp.”

Onze moeder zag er beschaamd uit.

Onze vader bleef zwijgend.

Marcus wreef over zijn nek.

“Ik dacht dat je de dienstverleningswereld had verlaten.”

“Nee.”

De admiraal liep langs ons heen.

« Directeur, de perskamer is gereed. »

Ik knikte.

Marcus keek toe hoe ik me omdraaide.

“Leah.”

Ik hield even stil.

‘Gefeliciteerd met je promotie,’ zei ik.

Vervolgens liep ik de vergadering binnen waarin besloten zou worden of het commando van mijn broer klaar was voor het programma waar hij zich net bij had aangesloten.