Na even getypt te hebben, antwoordde de medewerker: « We hebben de handtekening gecontroleerd. Deze komt niet overeen met het voorbeeld in ons bestand. De bevoegdheid van de notaris kon niet worden geverifieerd. Het geld staat nog steeds in bewaring. »
‘Vries alles in,’ zei ik.
“Het is al geblokkeerd. We hebben een officiële aangifte van fraude en uw advocaat nodig.”
Nana’s advocaat, Denise Holloway, antwoordde meteen. Haar stem werd scherper toen ik het uitlegde. « Stuur me alles. Ik dien een verzoek in voor een tijdelijk straatverbod en laat een beslaglegging registreren. Dat zal de eigendomsrechten onmiddellijk aantasten. »
Ik begreep de term niet helemaal, maar ik snapte wel wat het betekende: stop ze.
Op de gescande akte stond mijn naam onderaan vervalst. De notarisstempel vermeldde Clark County, Nevada.
De blokhut bevond zich in Californië.
Een ondoordachte, hebzuchtige fout.
Ik heb contact opgenomen met de fraudeafdeling van het gemeentelijk register en het bureau van de sheriff. De agent bleef kalm. « Familiefraude komt vaker voor dan je denkt, » zei hij. « Stuur de documentatie op. »
Ik stuurde de luchthavenselfie van mijn vader door – de vluchtinformatie was achter hem zichtbaar.
Om 3:17 uur ‘s ochtends stuurde het titelbedrijf opnieuw een e-mail:
Poging tot bankoverschrijving geweigerd. Deposito geblokkeerd.
Enkele minuten later belde mijn vader. « Waarom is de kabel vertraagd? » vroeg hij kalm.
Ik heb niet geantwoord. In plaats daarvan heb ik één sms gestuurd:
Je hebt een huis verkocht dat niet van jou is.
‘s Ochtends bevestigde Denise: Tijdelijk straatverbod toegekend. Aanmaning ingediend. Autoriteiten op de hoogte gesteld.