Toen ik geboren werd, waren veel mensen bang om mijn beperkingen te zien. Mijn moeder was ook bang, maar ze koos ervoor om eerst van mij te houden, later te leren, en zichzelf nooit toe te staan mij tot een diagnose te reduceren. Zo begon onze reis: met moed, geduld en een liefde die alle verwachtingen tart.
Vandaag is elk van mijn lachmomenten een antwoord op degenen die ooit aan mij twijfelden. Het kan me langer kosten om sommige dingen te leren, maar ik heb een vermogen om lief te hebben dat elke omgeving verandert. Een omhelzing van mij brengt rust. Een glimlach van mij verheldert de meest vermoeiende dagen.
En uiteindelijk is dat wat echt telt: ik ben niet geboren om te voldoen aan de normen die anderen hebben uitgevonden. Ik ben geboren om de wereld eraan te herinneren dat ware schoonheid leeft in degenen die onmetelijk liefhebben, in degenen die hun essentie met heel hun ziel omarmen, in degenen die simpelweg bestaan als een herinnering dat het buitengewone in authentieke harten zit.
