Er zijn gewoontes die geruststellend zijn, bijna onzichtbaar omdat ze zo diep verankerd zijn in het dagelijks leven. En dan, op een dag, verandert alles. Na de verdwijning van zijn vrouw dacht deze man elk detail van hun gezamenlijke geschiedenis te kennen… totdat hij stuitte op een verontrustend detail, dat zijn hele leven op zijn grondvesten deed schudden.
Een alledaagse routine die geen vragen opriep.
Claire volgde decennialang een onveranderlijk ritueel: elke donderdag ging ze naar de bank. Niets bijzonders, niets alarmerends. In een huwelijk dat door de jaren heen is versterkt, leer je niet alles in twijfel te trekken. Haar man vertrouwde haar volledig, ervan overtuigd dat ze hun dagelijks leven met de zachte discipline die zo kenmerkend voor haar was, leidde.
Na verloop van tijd werd deze gewoonte net zo gewoon als boodschappen doen of de planten water geven. Niemand schonk er aandacht aan, hij al helemaal niet. Liefde gaat immers ook over weten wanneer je een oogje moet dichtknijpen… soms te dicht.
