Het triestste aan dit verhaal is dat veel jongeren uit nieuwsgierigheid of sociale druk beginnen te vapen, zonder duidelijke informatie over de risico’s. Niemand praat met hen over zeldzame ziekten, ziekenhuisopnames of ontstoken longen. Er wordt gesproken over smaken, over stijl, over « modern alternatief », maar niet over de echte gevolgen.
Ouders, opvoeders en gezondheidsautoriteiten beginnen te reageren, maar de uitdaging is enorm. Vapen ontwikkelt zich snel: nieuwe apparaten, nieuwe formules, nieuwe smaken. Regelgeving loopt altijd een stap achter. Ondertussen blijven ziekenhuizen gevallen ontvangen die nooit hadden mogen bestaan.
Dit probleem gaat niet over alarmeren zonder reden, maar over eerlijk informeren. Vapen is geen spel of een onschuldige rage. Het is een relatief nieuwe praktijk waarvan de volledige effecten nog niet bekend zijn, maar waarvan de schade al zichtbaar is, vooral bij de jongsten.
Praten over deze zeldzame ziekte die met vapen gepaard gaat, is een wake-up call. Een herinnering dat niet alles wat modern of populair lijkt veilig is. Dat het lichaam zijn tol eist, soms op onverwachte en serieuze manieren. En dat voorkomen altijd beter zal zijn dan spijt.
Als je jong bent en vape, of iemand kent die dat doet, is het de moeite waard om te stoppen en na te denken. Luister naar je lichaam, informeer jezelf en minimaliseer de symptomen niet. En als je ouder bent, kan praten erover zonder angst of oordeel het verschil maken.
Vapen is niet zomaar damp. Wat in de longen terechtkomt, kan een heel leven veranderen.
