Een les in menselijkheid die de tand des tijds doorstaat.
Naarmate de maanden verstreken, werden sommige kinderen naar andere landen, naar andere horizonten, gestuurd. De vertrekken waren emotioneel, maar deze keer vertegenwoordigden ze een toekomst. Vóór elk afscheid herinnerde Jam Sahib hen aan iets essentieels: hun leven had waarde, ongeacht het verleden.
Jaren later zouden deze kinderen, inmiddels volwassenen, zich dat precieze moment nog herinneren waarop, in een wereld vol afwijzing, een man ja zei. Velen bouwden hun leven opnieuw op, stichtten gezinnen en gaven dit verhaal door als een onzichtbare, maar krachtige erfenis.
Want in de kern gaat dit verhaal niet alleen over oorlog of ballingschap, maar over een daad van mededogen die in staat is de hoop voor een hele toekomst te herstellen.
