Anticholinergica: De verborgen kant van populaire medicijnen
vervolg op volgende pagina
Anticholinergica worden gebruikt om diverse aandoeningen te behandelen, waaronder de ziekte van Parkinson en problemen met de urinewegen. Ze werken door acetylcholine te blokkeren, een neurotransmitter die belangrijk is voor geheugen en leren. Verschillende studies tonen aan dat ze het risico op dementie verhogen. Zo volgde een studie van de University of Washington meer dan 3.500 ouderen gedurende 10 jaar en vond dat degenen die regelmatig anticholinergika gebruikten een 54 procent hoger risico hadden op het ontwikkelen van dementie.
Veelvoorkomende anticholinergica die in verband zijn gebracht met cognitieve achteruitgang zijn meclizine, scopolamine, biperidenum, oxybutynine en diphenhydramine. Andere geneesmiddelen, zoals glycopyrronium en tiotropium, zijn echter niet aangetoond deze effecten te hebben. Patiënten en artsen moeten de risico’s en voordelen van deze medicijnen zorgvuldig afwegen.
Corticosteroïden en de hersenen.
Corticosteroïden worden gebruikt om verschillende ontstekings- en auto-immuunziekten te behandelen. Langdurig gebruik, vooral oraal, kan echter ernstige bijwerkingen veroorzaken zoals desoriëntatie, angst en depressie. Een Britse studie toonde aan dat mensen die langdurig corticosteroïden gebruiken een verhoogd risico hebben op het ontwikkelen van dementie.
Glucocorticoïden, zoals prednison, beïnvloeden de hersenfunctie door het niveau van het stresshormoon cortisol te veranderen. Geïnhaleerde corticosteroïden, zoals fluticason, kunnen ook bijwerkingen hebben als ze in hoge doses of langdurig worden gebruikt. Het is belangrijk dat zorgprofessionals hun gebruik nauwlettend monitoren en alternatieve behandelingen overwegen.
Benzodiazepines: Een verborgen risico voor het geheugen.
Benzodiazepines, zoals alprazolam en diazepam, worden voorgeschreven voor de behandeling van slapeloosheid en angst. Hoewel het op korte termijn effectief is, kan langdurig gebruik het risico op Alzheimer verdubbelen en blijvende hersenschade veroorzaken. Uit een onderzoek bleek dat 40% van de mensen die deze medicijnen gebruiken verschillende neurologische symptomen ervaart, zoals concentratieproblemen.
Ze gaan ook gepaard met risico’s op fysieke en emotionele afhankelijkheid, waardoor het voor veel patiënten moeilijk is om ze te verlaten. Artsen overwegen niet-medicamenteuze behandelingen, zoals gedragstherapie, om angst en slapeloosheid te behandelen.
Amfetamine en de geheugenval
LEES VERDER
vervolg op volgende pagina
Amfetaminen worden gebruikt om ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) te behandelen. Hoewel ze de concentratie tijdelijk verbeteren, kan langdurig gebruik leiden tot geheugenverlies en andere blijvende cognitieve beperkingen. Ze zijn lichamelijk en emotioneel verslavend en kunnen ernstige problemen veroorzaken, zoals hartritmestoornissen.
Het is essentieel dat zorgprofessionals hun recepten nauwlettend in de gaten houden. Niet-farmacologische benaderingen, zoals gedragstherapie, moeten ook worden overwogen.
Antihistaminica van de eerste generatie: vandaag verlichting, morgen problemen.
Antihistaminica van de eerste generatie, zoals difenhydramine, worden gebruikt om allergieën te behandelen, maar ze kunnen cognitieve achteruitgang veroorzaken door hun anticholinerge effecten. Een recente studie toonde aan dat langdurig gebruik geassocieerd is met een verhoogd risico op dementie.
Minder schadelijke alternatieven, zoals cetirizine, zijn te verkiezen voor langdurige behandeling van allergieën. Het is belangrijk om een arts te raadplegen voordat je deze medicijnen langdurig gebruikt.
Tricyclische antidepressiva en geheugenverlies.
Tricyclische antidepressiva, zoals amitriptyline, verhogen de beschikbaarheid van verschillende neurotransmitters, maar ze hebben ook anticholinerge effecten. Dit brengt ze in verband met een verhoogd risico op dementie en cognitieve achteruitgang, vooral bij oudere volwassenen.
