De familie Quintanilla is duidelijk geweest in haar standpunt: er is geen mogelijkheid tot vergeving. Ze hebben Selena’s herinnering levend gehouden via hun muziek, hun merk en een stichting die getalenteerde jongeren ondersteunt. Elke sterfdag wordt een eerbetoon vol liefde, waarbij zijn stem weer klinkt alsof hij nooit is weggegaan.
Ondanks het verstrijken van de tijd blijft Selena een inspiratie. Zijn verhaal wordt niet alleen herinnerd om zijn tragische einde, maar ook om zijn vreugde, zijn nederigheid en zijn ongeëvenaarde talent. Zij was een vrouw die barrières doorbrak, die Tejano-muziek naar internationaal niveau bracht en de weg vrijmaakte voor vele Latijnse artiesten.
Aan de andere kant draagt de figuur van Yolanda nog steeds het gewicht van schuld en sociale afwijzing. Hij heeft weinig interviews gegeven, maar elke keer dat hij dat doet, wakkeren zijn woorden de pijn weer aan. In een daarvan verzekerde hij dat « het allemaal een ongeluk was », hoewel die versie nooit iemand heeft overtuigd. De waarheid is dat, per ongeluk of niet, de schade onherstelbaar was.
Vandaag, bijna drie decennia later, blijft het verhaal van Selena en Yolanda Saldivar een open wond in de Latino-cultuur. Het is een verhaal over verraden vertrouwen, onderbroken dromen en een talent dat de wereld te vroeg verloor. Maar het herinnert ons ook aan de impact die iemand kan hebben, zelfs nadat hij er niet meer is.
Selena liet niet alleen gedenkwaardige liedjes achter; Hij liet een boodschap van hoop achter, van liefde voor de wortels, van voortdurende strijd. En hoewel haar moordenaar nog steeds wordt herinnerd als het symbool van pijn, zal Selena’s herinnering altijd sterker zijn. Zijn licht, zijn glimlach en zijn muziek blijven nieuwe generaties inspireren en bewijzen dat de ware erfenis niet sterft, maar alleen transformeert.
