Er zijn uitdrukkingen die we als kind horen en die we vergeten… of waarvan we denken dat we ze vergeten zijn. Toch duiken ze jaren later weer op in onze twijfels, onze reacties of ons zelfoordeel. Wat als bepaalde woorden, uitgesproken zonder de bewuste intentie om te kwetsen, je relatie met jezelf hebben gevormd? Achter alledaagse uitdrukkingen, soms gezegd « voor je eigen bestwil », schuilen relationele mechanismen die het verdienen om met zachtheid en perspectief begrepen te worden.
« Ik wil alleen maar het beste voor jou. »
Zo uitgesproken klinkt de zin geruststellend. Maar als je hem systematisch herhaalt, kan het de indruk wekken dat je gevoelens of keuzes onbetrouwbaar zijn. Naarmate we ouder worden, leren we ons eigen oordeel te wantrouwen en externe goedkeuring te zoeken voordat we handelen. Na verloop van tijd kan deze gewoonte autonomie en zelfvertrouwen belemmeren.
