Een isolement dat geleidelijk aan intreedt.
Naarmate hij ouder werd, leek Dahmer steeds meer eenling te worden. Leraren beschreven hem als een stille leerling, soms afwezig met zijn gedachten, die zelden deelnam aan sociale activiteiten.
De gezinssituatie helpt niet mee. Ruzies tussen haar ouders komen steeds vaker voor en het emotionele klimaat verslechtert. De afwezigheid van de vader en de persoonlijke problemen van de moeder verergeren dit gevoel van instabiliteit.
Niettemin herinneren sommige klasgenoten zich een tiener met gevoel voor humor en sociale vaardigheden. Maar deze momenten komen slechts sporadisch voor.
Dahmer ontwikkelt geleidelijk aan ongewone interesses die de mensen om hem heen zorgen baren.
