Een eersteklaspassagier beoordeelde de vrouw naast zich op haar uiterlijk; Toen lokte de aankondiging van de kapitein applaus uit de hele cabine.

Een onverwachte ontmoeting in de eerste klas.
De eersteklas cabine was bijna vol toen Richard Dunham aan boord kwam, met zijn Italiaanse leren handbagage. Hij stelde de revers van zijn pak aan en keek door de rijen tot hij zijn plek vond: 4B. Een bevoorrechte locatie. Hij glimlachte goedkeurend.

Toen zag hij haar.

In 4A zat een vrouw wiens gestalte iets uit haar stoel stak. Ze droeg een wijde grijze trui en joggingbroek, haar kroesachtige haar in een korte paardenstaart gebonden. Aan zijn voeten lag een versleten rugzak. Hij zag er misplaatst uit, alsof hij het verkeerde vliegtuig had genomen.

Richard tuitte zijn lippen.
« Pardon, » zei hij en klopte haar op de schouder. « Het is eerste klas. »
Ze keek op, verrast. « Ja. Ik zit in 4A. »
« Zeker? »
Hij knikte en liet zijn instapkaart zien met een verlegen glimlach.

Mompelend onder zijn adem gleed Richard in de 4B, terwijl hij een grimas trok toen zijn armen elkaar raakten. Het eerste wat hij deed was op de belknop drukken voor de stewardess.

Een moeilijke start.
Toen de manager arriveerde, leunde Richard naar voren. « Er moet een andere stoel zijn. Dit is… Nauw. Sommigen van ons betalen zelfs voor dit gedeelte. »

De vrouw naast hem draaide zich naar het raam, haar wangen rood.
« Het spijt me, meneer, » antwoordde de stewardess, « maar de vlucht is vol, zowel in eerste als economy class. »