week na de verdwijning van Rosa en Eduardo.
Was het toeval, of was het een manier om bewijs te verbergen? Ondertussen had rechercheur Contreras telefonisch gesproken met Patricia Herrera. Het gesprek had meer dan een uur geduurd en had cruciale informatie opgeleverd. Mevrouw Sanchez, Patricia heeft alles bevestigd wat u me vertelde
had gezegd. Rosa dineerde op 20 april met Don Aurelio in het privérestaurant. Maar er is nog iets anders.
Patricia zegt dat Don Aurelio de gewoonte had om de dranken van jonge gasten te verdoven. Carmen hapte naar adem. Wat nog meer? zei hij tegen hem. Patricia was getuige van minstens drie soortgelijke incidenten tussen 1993 en 1994. Vrouwelijke gasten die dinerden met Don Aurelio en vervolgens gedesoriënteerd leken of
de volgende dag ziek.
Een van hen, een Amerikaanse toerist, diende een klacht in, maar werd onder druk gezet deze in te trekken. Waarom heeft Patricia dit nooit aan de autoriteiten gemeld? Ik was bang. Don Aurelio was zeer machtig in Puerto Vallarta. Hij had contacten bij de politie, de gemeentelijke overheid en de media
communicatie. Patricia vertelde me dat verschillende medewerkers die zich hadden uitgesproken over het ongepaste gedrag van Don Aurelio hun baan verloren en bedreigd werden. Carmen begon een breder patroon te zien.
Don Aurelio was niet alleen verantwoordelijk voor wat er met Rosa en Eduardo was gebeurd. Hij had al jaren gasten misbruikt. beschermd door hun sociale positie en connecties. Rechercheur, wat gaat er gebeuren met de zoektocht op het hotelterrein? De georadar arriveert morgen. Ik heb ook toestemming
om eventuele anomalieën die we vinden op te graven.
Als Rosa en Eduardo daar begraven liggen, zullen we ze vinden. Die middag besloot Carmen op zoek te gaan naar andere voormalige medewerkers van het Marisol hotel. Hij had een lijst met namen die hij in zijn eerdere onderzoek had verzameld. Velen woonden niet langer in Puerto Vallarta, maar sommigen woonden nog steeds in de
gebied.
Hij vond María Soledad Ramírez García, die van 1992 tot 1998 hoofdhuishoudster van het hotel was geweest. María Soledad woonde in een bescheiden wijk aan de rand van de stad en stemde ermee in met Carmen te spreken. Mevrouw, ik wist dat er iets slechts was gebeurd met dat mooie stel. Rosa was erg beleefd,
Hij begroette ons altijd en gaf ons fooi. gul.
Eduardo was ook erg respectvol. Heb je ze gezien op de dag dat ze verdwenen? Ik zag Rosa op de middag van 21 april. Ze stond in de lobby op haar man te wachten. Ze keek nerveus, alsof ze ergens bang voor was. Hij vroeg of ik iemand kende die hen kon helpen met een lift naar het vliegveld
diezelfde nacht. Carmen voelde haar hart sneller kloppen.
Ze zei: « Waarom wilde u zo dringend weg? » Ze vertelde me dat haar man die ochtend ruzie had gehad met Don Aurelio. Eduardo had iets ontdekt wat hij niet leuk vond en ze wilden het hotel meteen verlaten. Maar toen ik een uur later terugkwam, was Rosa niet meer in de lobby. Hij heeft zich nooit gemeld
