Een paar weken later pakte Sarah de foto er weer bij met een scanner met hoge resolutie. Ze vergrootte elk detail: de stoffen, de kapsels, de poses. Daarna concentreerde ze zich op het kleine meisje in het midden, ongeveer acht jaar oud. Haar hand rustte op haar donkere jurk.
En toen zag ze iets wat niemand eerder had opgemerkt: diepe, oude, cirkelvormige littekens rond haar pols. Niet één litteken, maar een hele ring van littekens.
Dankzij haar kennis van de sociale geschiedenis begrijpt Sarah meteen: dit kind heeft lange tijd metalen boeien gedragen. De jaren hebben ze niet uitgewist. Op dit familieportret onthult haar hand een verleden dat de rest van het schilderij probeert te overstijgen.
Plotseling is de foto geen gewoon souvenir meer, maar een levend document van de overgang van slavernij naar vrijheid.
Sarah, gefascineerd door het verhaal van de familie Washington
, begint aan een zoektocht – een onderzoek dat een roman waardig is. Ze ontdekt een vage stempel aan de rand van de foto, waarop de woorden « Moon » en « Free » nauwelijks leesbaar zijn. Na enig onderzoek vindt ze de fotograaf Josiah Henderson uit Richmond, die bekendstaat om het aanbieden van betaalbare portretten aan recent bevrijde families.
In een oud kasboek in zijn atelier viel zijn oog op één regel: « Gezin van zeven: vader, moeder, twee dochters, drie zonen, onlangs vrijgelaten. De vader staat erop dat alle kinderen worden getoond. »
Door vergelijking met stadsarchieven, documenten van voormalige slaven en belastingarchieven komt er uiteindelijk een naam naar voren: James Washington, eigenaar van een klein stuk grond in Richmond vanaf 1873, woonde daar met zijn vrouw Mary en hun vijf kinderen.
De leeftijden komen overeen. Het kleine meisje met het teken op haar pols heet Ruth.
