Grant volgde hem totdat een verpleegster hem de weg versperde bij een rode lijn die over de vloer was geschilderd.
“Alleen voor familieleden.”
Hij staarde haar aan.
Familie.
Het woord voelde fragiel aan na alles wat er gebeurd was.
Elena draaide zwakjes haar hoofd op de brancard.
« Studiebeurs. »
Alleen zijn naam – zacht, angstig, maar nog steeds vol vertrouwen.
‘Ik ben hier,’ zei hij.
De verpleegster aarzelde even en schoof toen een klembord naar hem toe. « Als u de vader bent, teken dan. »
Zijn hand trilde.
Enkele uren eerder had die vraag wellicht als een beschuldiging geklonken.
Nu voelde het alsof hij deze kans niet verdiende, maar dat hij er de rest van zijn leven voor zou moeten vechten.
Hij tekende.
Ze verdwenen achter de deuren.
Grant zat alleen in de wachtkamer van de operatiekamer, gekleed in een pak dat meer kostte dan de huur van de meeste mensen, en voelde zich volkomen machteloos.
Een voorbijlopende verpleegster keek hem streng aan. ‘Acht maanden zwanger, ondervoed, uitgeput en nog steeds in ploegendienst. Waar ben je geweest?’
De waarheid kwam als een klap in het gezicht.
‘Een leugen geloven,’ zei hij zachtjes.
Later
Miles belde opnieuw.
Grant liep naar het einde van de gang om te antwoorden.
“Vertel me alles.”
‘Ik heb de contouren ervan,’ zei Miles. ‘Victor en Mason escaleerden na de scheiding. Elke keer dat ze hen betaalde, eisten ze meer. Bankoverschrijvingen, contante stortingen, bedreigingen.’
“Bedreigingen aan mijn adres?”
“Jij, je bedrijf… en zodra ze erachter kwamen dat ze zwanger was, mogelijk ook de baby.”
Grant sloot zijn ogen.
“Wisten ze het?”
“We onderzoeken hoe ze erachter zijn gekomen.”
Grant leunde tegen het ziekenhuisraam en staarde naar de verlichte ambulancepost.
“Ze had het me moeten vertellen.”
Miles zuchtte. « Ze probeerde je te beschermen. Angst en liefde kunnen mensen tot irrationele dingen aanzetten. »
Grant lachte bitter. « En ik heb haar ervoor gestraft. »
Alle lof die hij had ontvangen voor zijn meedogenloosheid en genialiteit voelde plotseling betekenisloos aan.
‘Pak ze aan,’ zei hij.
‘Dat hebben we al,’ antwoordde Miles. ‘Er stapelt zich bewijsmateriaal op. Als dat standhoudt, zullen ze er niet zomaar mee wegkomen.’
