Net toen de spanning dreigde te escaleren, klonk buiten het geluid van een auto die over grind reed. Omar en zijn vader waren thuis. Hij liep naar binnen en keek verward naar de stapel koffers die de woonkamer in werden gesleept.
‘Wat is hier aan de hand?’ vroeg Omar.
Denise snelde als een dramatische actrice naar haar zoon toe en riep: « Omar! Je schoonmoeder zet ons eruit! Ze is gek! Ze wil ons gezin kapotmaken! »
Omar keek me aan, en vervolgens Sasha verwijtend aan. ‘Sasha, wat is dit? Waarom zet je mijn moeder en broers en zussen eruit?’
Sasha beefde, haar oude gewoonte van onderdanigheid stak weer de kop op. Maar ik ging voor mijn dochter staan. ‘Vraag je het aan je vrouw? Je zou het jezelf moeten vragen.’
‘Vivien, dit is iets tussen mijn vrouw en mij,’ snauwde Omar.
‘Nee, dit is een zaak tussen een huiseigenaar en parasieten,’ antwoordde ik. ‘Sasha, vertel je man waar je de afgelopen twee weken hebt geslapen.’
Sasha haalde diep adem en veegde haar tranen weg. ‘Ik slaap op de bank, Omar. Omdat je moeder zei dat ze een stevig matras nodig had, heeft ze onze slaapkamer ingepikt.’
Omar verstijfde. « Wat? »
‘En vertel hem hoeveel je aan eten hebt uitgegeven,’ drong ik aan.
‘$800,’ zei Sasha, haar stem brak. ‘Ik heb $800 van mijn eigen spaargeld uitgegeven om acht mensen twee weken lang te eten te geven, terwijl jij zei dat je blut was en met je vader uit eten ging.’
Omar keek naar zijn moeder. Denise vermeed zijn blik en trok onhandig haar blouse recht. « Mam… ik heb rugpijn. En Sasha zei dat ze het niet erg vond… »
« Ik heb nooit gezegd dat ik het niet erg vond! » schreeuwde Sasha, terwijl ze al haar opgekropte emoties de vrije loop liet. « Ik heb je drie keer gezegd dat ik uitgeput was. Je zei dat ik niet zo ‘dramatisch’ moest doen. Je zei dat ik mijn best moest doen voor jouw familie. Maar hoe zit het met mijn familie? Hoe zit het met mijn gevoelens? »
