Jarenlang werd metformine beschouwd als een potentieel langduurmedicijn, waarbij vroege studies suggereerden dat diabetici die het medicijn gebruikten langer leefden dan gezonde personen. Dit wekte interesse binnen de biohackinggemeenschap, waarbij veel gezonde mensen het begonnen te gebruiken in de hoop hun levensduur te verlengen. Echter, recenter onderzoek heeft twijfel gezaaid over deze eerste bevindingen, wat heeft geleid tot een herwaardering van de rol van metformine in anti-veroudering. (Dit artikel is gebaseerd op de expertise van Dr. Annette Bosworth en Dr. Ralph Defrono)
Het debat over de levensduur van Metformine: Een terugblik
Het idee dat metformine een langlevendheidsmedicijn kon zijn, kwam echt aan de grond in 2014 nadat een studie van Banister suggereerde dat diabetici die metformine gebruikten langer leefden dan niet-diabetici. Dit was een groot probleem, want je zou verwachten dat diabetici hooguit net zo lang leven als gezonde mensen als hun bloedsuiker goed onder controle is. Het idee dat ze langer zouden kunnen leven, impliceerde dat metformine de levensverwachting juist kon verhogen, zelfs voor mensen zonder diabetes.
Dit kreeg veel aandacht in de wereld van duurzaamheid. Je weet wel, die supergezonde mensen die elke calorie bijhouden en suiker vermijden als de pest? Sommigen begonnen metformine te nemen, in de hoop dat het hen langer zou laten leven. Maar toen, in 2022, probeerde een studie die bevindingen te herhalen en dat lukte niet.
Belangrijkste punten uit de herbeoordeling:
- Initiële studiefouten: De oorspronkelijke studie uit 2014 kende enkele aanzienlijke problemen.
- Exclusiecriteria: Mensen in de metforminegroep werden eruit gezet als ze andere diabetesmedicatie nodig hadden. Dit betekende dat alleen de gezondste metforminegebruikers in de studie bleven, waarbij degenen met verergerde diabetes werden genegeerd.
- Vooringenomenheid van controlegroepen: De niet-metformine groep werd verwijderd als ze diabetes ontwikkelden. Omdat diabetes vaker voorkomt naarmate mensen ouder worden, bevoordeelde dit onterecht de controlegroep door oudere personen die de aandoening hadden ontwikkeld te verwijderen.
- Gerepliceerde bevindingen: Na correctie voor deze vooroordelen vonden studies wat de meeste mensen verwachtten: niet-diabetici leven over het algemeen langer dan diabetici.
- Teleurstelling en waarheid: Hoewel het teleurstellend was dat metformine geen magische levensduurpil was, is het vinden van de waarheid echt belangrijk.
Hoe Metformine Eigenlijk Werkt
Dus, als metformine geen langduurmedicijn is, hoe helpt het dan eigenlijk om de bloedsuiker te verlagen? Het werkt door glucose uit je bloed naar je cellen te laten transporteren. Dit doet het door iets dat complex één heet gedeeltelijk te blokkeren in je mitochondriën. Zie mitochondriën als de krachtpatsers van je cellen. Metformine verhoogt ook de omzetting van glucose naar melkzuur in je cellen.
Lange tijd gebruikte ik een diagram om dit uit te leggen, vaak met behulp van een spiercel. De belangrijkste speler hier is een receptor genaamd GLUT4. De activiteit van deze receptor hangt af van concentratie. Zolang er meer glucose buiten de cel zit dan binnenin, zal glucose via deze receptor de cel binnenkomen. We houden dit proces gaande door glucose snel om te zetten in lactaat. Metformine helpt hierbij door de energiestroom te vertragen nadat lactaat is aangemaakt.
We kunnen dit daadwerkelijk meten. Als je metformine gebruikt en ik prik in je vinger, zullen je rustlactaatwaarden hoger zijn. Het is zelfs dosisafhankelijk – hoe meer metformine je neemt, hoe hoger je lactaat wordt. Ik vertelde patiënten altijd dat metformine de kracht in hun spiercellen verminderde, maar ik vond het de moeite waard vanwege de potentie van een lange levensduur en een lagere bloedsuiker. Blijkt dat dat niet helemaal klopte.
