‘Zoon… ik weet niet waarom God jou op mijn pad heeft gebracht,’ zei ze met zo’n zwakke stem dat ik dichterbij moest komen om haar beter te verstaan, ‘maar als ik je niet meer kan betalen… blijf me alsjeblieft nog bezoeken.’
Die zin is me altijd bijgebleven.
Ik glimlachte, in een poging de spanning te verlichten.
“Maak je geen zorgen, Doña Carmen. Concentreer je eerst op je herstel.”
Ze kneep in mijn hand met haar koude, benige vingers.
“Beloof het me.”
Ik weet niet waarom, maar ik heb het beloofd.
Vanaf dat moment bleef ik elke week naar haar huis gaan, soms wel twee keer, ook al gaf ze me nooit de 200 peso die ze had beloofd.
Aanvankelijk dacht ik dat ze het gewoon vergeten was.
Later bedacht ik dat ze misschien een aantal weken aan het sparen was om me in één keer te betalen.
Uiteindelijk begreep ik de waarheid: ze had gewoonweg geen geld om me mee te betalen.
Op een middag, terwijl ik kippenbouillon voor haar aan het maken was, verzamelde ik mijn moed en zei:
“Doña Carmen, u hoeft zich geen zorgen te maken over het geld. U kunt me betalen wanneer u maar wilt.”
Ze legde de lepel op het bord en keek me met een vreemde, droevige blik aan.
“Je praat altijd alsof er nog een ‘later’ komt.”
Ik wist niet hoe ik moest reageren.
In de loop van de maanden werd mijn routine onderdeel van haar leven, en zij werd langzaam aan onderdeel van het mijne.
Ik bracht haar fruit mee als ik wat extra geld had.
Ik kocht haar medicijnen als ik merkte dat ze die niet kon betalen.
Soms, nadat ik klaar was met schoonmaken, ging ik even bij haar zitten en luisterde ik naar verhalen over haar jeugd, over een man die al was overleden en over een paar kinderen die, volgens haar, « hun eigen leven hadden ».
Ze heeft nooit kwaad over hen gesproken.
Dat maakte indruk op me.
Ze zei alleen:
“Een moeder blijft altijd een moeder, zelfs als haar kinderen vergeten hoe het is om kind te zijn.”
Op een dag vond ik in een halfgesloten lade een aantal oude brieven die per post waren teruggestuurd.
Alle zendingen zijn geadresseerd aan dezelfde locatie in Monterrey.
